When I’m feeling blue
Posted by admin at 11:36 am in Daily Diary

…………………..
คืนที่มันเหงาใจ ฉันยัง ต้องการ อ้อมกอดนั้น
มือที่เคยสัมผัส สายตา ของเธอที่มองฉัน จดจำขึ้นใจ
กี่ความเจ็บช้ำ กี่คำเพรียกหา กี่หยดน้ำตา ก็คือเธอ
แต่คนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอ ไม่มีแล้ว
เราจบกันทุกอย่าง พอเข้าใจทุกอย่าง
เพียงแต่ยังรู้สึก รักเธอ รักเธอ เกินกว่ารับไหว
ยังอ่อนแอเหมือนเก่า ทุกวัน ทุกคืน คิดถึงเธออยู่ มากมาย
ไม่เคยลบเลือน so many words so many tears
so many prays ฉันทำเพื่อเธอ
กี่หมื่นความคิด กี่หมื่นความฝัน มีแด่เธอเท่านั้น
มันจะนานเท่าไหร่ ใจก็ยังรักอยู่
วันที่ยังเหลืออยู่ ขอเพียง ครั้งนึง ฉันขอโอกาสซักครั้ง
เพียงได้เจอหน้าเธอ ได้ไหม ซักครั้งขอเธอโอบกอดฉันไว้
ขอแค่เพียงรู้สึก ไออุ่นกายของเธอ When I’m Feeling Blue

………………………………

วันนี้อาการปวดหัวดีขึ้นมากแล้ว คงเพราะกินยา และเมื่อวานนอนเร็วขึ้นด้วย กลับมาด้วยความเซ็ง เลยเอา Link
http://www.pantip.com/cafe/lumpini/topic/L4678033/L4678033.html
กระทู้ พันธ์ทิพย์สุดฮิตที่พี่ที่ทำงานอุตส่าห์นั่ง Copy ใส่เมล์ส่งให้อ่าน แต่อ่านไม่จบซักที เพราะต้องทำงาน แล้วก็ขืนนั่งอ่านหัวหน้าเห็นได้เขกกบาล และอาจแถมด้วยการถีบกระเด็นออกไปหางานใหม่เป็นแน่ เอากลับมานั่งเปิดอ่านที่บ้าน ตอนแรกอ่านแล้วก็ตลกดีหรอก อ่านไปอ่านมา น้ำตาเล็ดน้ำตาร่วง ปวดลูกตาไปเลย มันเป็นเรื่องความรักของเพื่อนผู้ชายด้วยกัน ที่คนทั่วไปถ้ามองเผินๆก็จะนึกว่ามันต้องเป็นเกย์ จะมีใครเชื่อไหมหนอว่า เพื่อนเพศเดียวกันจะรักกันได้ขนาดนี้โดยไม่ใช่เกย์อ่ะ อ่านแล้วก็ย้อนนึกถึงอดีตที่ลืมไปแล้วอ่ะ เดี๋ยวนี้ชีวิตเราเปลี่ยนไปเยอะเลย แต่ก่อนอ่ะเราเป็นคนติดเพื่อนมากๆ มีเพื่อนเยอะแยะ เสาร์อาทิตย์ไม่เคยอยู่บ้าน กลับบ้านเป็นต้องคุยโทรศัพท์กับเพื่อน ชีวิตไม่ต้องทำอย่างอื่นเลย หลายวันก่อนเก็บของก็เจอรูปที่ถ่ายกับเพื่อนอ่ะ นึกแล้วก็เศร้าๆเหมือนกัน เพื่อนๆหลายคนแยกย้ายกันไป ห่างหายกันไป เปลี่ยนแปลงไป คิดแล้วคนเราก็ไม่น่าโตเลย ชีวิตก็เลยไม่เหมือนเดิม เรื่องราวในกระทู้อ่ะมันพาให้เรานึกไปถึงยุคสมัยนั้น เราก็เคยติดเพื่อนเหมือนกัน อยากไปไหนมาไหนกะมัน อยากคุยโทรศัพท์กับมัน อยากนั่งปรับทุกข์กะมัน ตลอดเวลา แต่บางสิ่งบางอย่างในชีวิตของมันก็พาให้ มันต้องห่างจากชีวิตเราไป ความรู้สึกมันคือถูกทิ้งเลยอ่ะ เหมือนนายอ้อยในกระทู้เลยอ่ะ เราว่ามันคงไม่ต่างอะไรกับคนที่เป็นแฟนกันแล้วฝ่ายนึงถูกทิ้งหรอก เพื่อนที่มันห่างเราไป มันก็คงไม่ได้นึกหรอกว่าเรารู้สึกขนาดนี้อ่ะ เนี่ยย้อนนึกแล้วยังรู้สึก เจ็บๆเหมือนคนอกหักเลยตู (เราก็ผิดเองแหละที่ดันไปติดมัน) เป็นอย่างงี้อยู่ หลายครั้งเหมือนกัน หรือเราจะเป็นทอมว่ะ อึ๋ย (บร้า ชั้นยังชอบแบรด พิท อยู่นะ พี่ติ๊ก เจษฏาภรณ์สุดหล่อด้วย อิอิ) โดนบ่อยๆเข้าก็เลยเริ่มนึกถึงพ่อแม่ เหอๆ ว่าชาตินี้คงไม่มีใครรักเราเท่ากับพ่อแม่อีกแล้ว (เลวไหมเนี่ยเพิ่งนึกได้ แหะๆ) เดี๋ยวนี้ก็เลยกลับตัวมาให้เวลากับพ่อแม่เยอะขึ้น ก็เลยกลายเป็นไม่มีเวลาให้เพื่อนไปด้วย (แต่ชั้นว่าพวกแกนั่นแหละ ไม่มีเวลาให้ชั้น) มันก็เหงาเหมือนกันแหละเนาะ ก็แหมใครว่าเพื่อนไม่สำคัญอ่ะ พ่อแม่ก็สำคัญ แต่เรื่องบางเรื่องความห่างของวัย มันก็มีเพื่อนนี่แหละที่ช่วยมาเติมเต็มช่องว่างอันนั้นอ่ะ

อืมสรุป อ่านแล้วก็โดนใจดีอ่ะ ยิ่งไปฟังเพลง When I’m feeling blue จาก >http://youtube.com/watch?v=e-CVb7DvgYs ที่โยงมาจากเรื่องในกระทู้แล้ว ภาพเก่าๆความรู้สึกในอดีตย้อนมาเลยอ่ะ บ่อน้ำตาแตกเลย เหอๆ (จริงๆ อินมากจาเนื้อเรื่องในกระทู้มากกว่าอ่ะ แต่เสียงโรสฟังแล้วเศร้าชะมัดเลย ฮือฮือ >_< )

Leave a Comment