โรงเรียนของหนู
Posted by admin at 11:38 am in Daily Diary

วันนี้ตื่นเช้าเลย เจ้าเพื่อนตัวดี แวะมาหาแต่เช้า บอกมันไว้ว่าวันนี้ว่างช่วงเช้า (หมายถึงก่อนเที่ยงเว้ย) มันก็เลยมาแต่ 7 โมง บอกว่าเห็นแกบอกว่าว่างช่วงเช้าๆ เออ ชั้นรู้แล้วว่าแกตื่นเช้า ไม่ต้องมาบอกชั้นถึงบ้านหรอก ตอนนี้เลยปวดหัวตึ้บๆเลย ถึงมันจะบอกว่าแกคิดว่าแกฝันไปแล้วกันที่เจอชั้น แต่ก็นอนไม่หลับแล้วอ่ะ
(จริงๆก็ต้องขอบคุณเอ็งมากเลยที่ทำให้ชั้นตื่นเช้าได้ แต่จะดีกว่านี้ถ้ามันจะเป็นวันอื่นที่ชั้นไม่ได้กลับดึกอ่ะแก)

ใจอ่ะ ก็อยากตื่นเช้าในวันเสาร์อาทิตย์แหล่ะ เพราะมันจะทำให้ชีวิตมีเวลาทำอะไรมากขึ้น ซึ่งดีมากๆเลย แต่ร่างกายอ่ะ มันไม่ค่อยเป็นไปตามใจเท่าไหร่เลยอ่ะ ไอ้อาการปวดหัวอ่ะ จากที่ศึกษามาและเหตุการ์จริงที่ประสบ คาดว่าคงจะนอนไม่พอนี่แหละ และก็การปวดประจำเดือนก็เป็นสาเหตุนึงสำหรับคนบางคนอ่ะ เพราะอ่านบทความของคุณหมอท่านนึงมาและ เมื่อวานเจอพี่คนนึงก็เป็นเหมือนกันเลย

เมื่อวานตอนค่ำๆไปทานอาหารและประชุมกับพี่ๆที่ชมรมมา ได้มีโอกาสรู้จักพี่ๆเก่าๆรุ่นคุณพ่อคุณแม่ด้วย เห็นบรรยากาศแล้วก็รู้สึกพี่ๆเขา มีความสุขน่ารักกันดี ขำๆพี่เขาบอกว่าอยู่ในห้องประชุมนี้ก็เรียกพี่ๆ แต่เจอกันข้างนอกก็ต้องเรียกคุณลุงคุณป้า ฮ่าๆ ก็ลูกของพี่ๆอ่ะ โตกว่าหนูอีกอ่ะ หนูบัญชี 56 ลูกพี่บัญชี 54 อ่ะ ไปประชุมก็ได้ฟังกิจกรรมของรุ่นพี่ๆที่เขายังคงจัดกันเป็นประจำเช่นไปเที่ยว ไปทำกิจกรรม ไปทำบุญร่วมกัน โดยเฉพาะการทำบุญร่วมกันเนี่ย ก็ดูพี่ๆแกสรรกิจกรรมทำบุญกันดีจริง สร้างวัด ให้ทุนการศึกษา ช่วยเหลือมูลนิธิต่างๆ ก็ชื่นชมนะ ที่พี่เค้ายังคงพยายามรวมตัวทำกิจกรรมเพื่อสังคม ถึงมันจะเป็นไปในด้านเงินทองก็เหอะ ซึ่งก็สมควรตามศักยภาพในปัจจุบันของพี่ๆเขาอยู่แล้ว

ผลของการตื่นเช้าก็เลยทันดูอาราเร่กับ ดร.สลัมป์ รายการแคทอลิก และรายการโรงเรียนของหนู(ขอบคุณแกอีกครั้งที่ทำให้ชั้นตื่นเช้า) รายการหลังนี่ได้ดูแล้วก็รู้สึกดีเห็นแล้วนึกถึงสมัยไปค่ายเลย ภาพหมู่บ้าน เด็กน้อยหน้ามอมๆ (แหมอารมณ์ช่างต่อเนื่องจากเมื่อคืนเจอพี่ที่ชมรมพอดี) รู้สึกว่ารายการนี้เขาจะไปทางชาวเขาเนาะ เมื่อวานเจอน้องชมรมหนึ่งคนที่หลงมา บอกว่าสมัยนี้ที่ชมรมค่ายเราชักเสื่อม ชมรมชาวเขา เขาก็ยังอยู่ได้เรื่อยๆนะ มาดูรายการก็ว่าเออจริงว่ะ ทางชาวเขาดูยังเจริญช้ากว่าทางอีสานมากๆเลย เด็กๆยังไม่ค่อยได้รับโอกาสทางการศึกษา คุณครูก็ไม่ค่อยมี ยิ่งดูยิ่งเห็นความสำคัญของการศึกษาอย่างมาก อย่างเมื่อเช้ารายการแคทอลิกอ่ะ เขาเอาชีวิตคนที่เคยเป็นแค่เด็กเร่ร่อนขายเรียงเบอร์พวงมาลัยอ่ะ แต่ไม่เคยละทิ้งโอกาสในการเรียนอ่ะ จนตอนหลังร่ำรวยและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานอ่ะ (ถึงจะมีตอนล้มละลายแต่ก็ลุกใหม่ได้อ่ะ เพราะความรู้อยู่กับตัว ใครเอาไปไม่ได้) ตัวเราเองก็เหมือนกันอ่ะ ถ้าอดีตไม่ได้ผู้ใหญ่ใจดีทั้งหลายให้ทุนการศึกษาอ่ะ ก็คงไม่มีวันที่มีงานทำมีปัญญาเลี้ยงชีวิตและพ่อแม่อย่างทุกวันนี้หรอก เวลาเห็นเด็กผู้หญิงสมัยนี้บางคนแต่งตัวเฉิดฉายไปวันๆ บางคนก็มีลูกก่อนวันอันควร เด็กผู้ชายก็เอาแต่ยกพวกตีกัน ยิ่งนับวันก็ได้ยินข่าวพวกนี้บ่อยๆ สังคมไทยกับค่านิยมมันเปลี่ยนเร็วเกินเสียไปแล้ว เราเสียดายจริงๆที่ต่อมาเด็กพวกนี้อาจจะต้อง ไปทำงานกรรมการ ไปทำงานโรงงาน เพราะเรียนไม่จบ ไม่ได้ดูถูกคนที่เป็นกรรมกร และทำงานโรงงานนะ แต่คิดว่าคนที่มีโอกาสมีทางเลือกได้ ก็คงไม่มีใครอยากไปทำงานแบบนี้ ซึ่งกว่าจะได้เงินแต่ละบาทมาไม่ใช่ง่ายๆ คำตอบมันก็อยู่ที่การศึกษานั่นแหละ ยังมีคนอีกหลายคนที่อยากเรียน แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน ทั้งๆที่ถ้าเค้ามีโอกาส ตัวเค้า และประเทศเราคงจะดีกว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ เราคงไม่ต้องมาเห็นรายการแบบวงเวียนชีวิต ทั้งที่เห็นแล้วรันทด ไม่อยากดู แต่ก็อดไม่ได้ต้องดูให้น้ำตาซึมทุกที

Leave a Comment